zondag 24 april 2016

Rand gegroeid...

De Antieke van Guute is weer een randje gegroeid. De flying geese rand zit eraan.


Ik ben helemaal blij met deze kleuren. Saai is ze in ieder geval niet. Het blijft ook leuk om aan te werken, omdat elke rand toch weer anders is. Heb nu al zin om aan de volgende rand te beginnen. Deze ligt al te wachten om in elkaar gezet te worden.


De granny square haak deken ligt ook alweer een tijdje met een extra rand.


In de meivakantie gaan we nog een weekje weg. Voor de verandering gaat het maar een klein prikwerkje mee. Voor de rest gaan er bolletjes wol en een haaknaald in de koffer. Het wordt tijd dat deze is een boost krijgt en er weer minimaal een rand aangezet kan worden.

K-Wil-T ze

groetjes Henriette

woensdag 13 april 2016

Nieuw project...

Vorig jaar nog zo tegen mezelf gezegd, niets nieuws beginnen eerst afmaken waarmee je bezig bent. Maar ja dan kom je dit boek tegen op internet.


Met op de kaft wel een heel leuke quilt. Tja dan gaan de radertjes draaien in het hoofd.
Lekker scrappy, dat kan met stofjes uit eigen kast. Dan kost het alleen een extra achtergrondstofje. Laat nou een tijd geleden een leuke uitverkoop zijn bij een stoffenwinkel op internet. Als ik nou gewoon een bakje voor pak heb staan, dat is altijd makkelijk.

Voor ik het wist, was er een stempel besteld, de achtergrondstof was gekozen. En het bakje werd gevuld.
Inmiddels zitten de eerste aan elkaar.


Even van dichtbij

en er ligt alweer een leuk stapeltje klaar


Eens kijken welke driehoekjes in het stapeltje zitten?


Ik maak net zoveel blokjes tot de achtergrondstof op is en als het goed is heb ik dan een lekker formaat quilt.
Plan is om minimaal 3 driehoekjes in de week te maken. Heb al een ritme dat ik dit bakje op de zondag pak. En drie blokjes op een avond is goed te doen.

K-Wil_T ze
groetjes Henriette

zondag 10 april 2016

Achterkant of voorkant...

Voor de top van de Lentelien heb ik een mooi bijpassende achterkant gemaakt. Een leuke weddingring in het midden met een rand eromheen. Zo is een voorkant een achterkant en een achterkant een voorkant.



De maten van de achterkant zijn afgeleid van de maten van de voorkant. Door heel nauwkeurig te dubbelen komt straks het quiltpatroon ook mooi uit op de achterkant. Dat is in ieder geval de bedoeling.

Dat dubbelen was nog wel een karweitje hoor. Het moest nu natuurlijk wel heel mooi recht liggen. Ik ben vanuit het midden eerst de hoekpunten van de blokken aan de voorkant gaan vastspelden op de hoeken van de achterkant.

Zorgen dat alles glad blijft zitten. Het patroon van de Weddingring wijkt qua maat iets af, maar het is aardig gelukt.

Daarna pas spannen. Ik kon een kant vastplakken aan de tafel de andere kant klemmen tussen de tafel en de stoel. Door gebruik te maken van een speciale mat kon ik toch nog gebruik maken van de microstick.

Ik moet zegen dat werkte best fijn. Niet op de knieën op de grond, geen pijn in de rug.
Het zit misschien iets minder strak dan ik graag zou willen. maar met quilten komt dat vast goed. Deze manier van dubbelen werkt prima voor een iets kleinere quilt. Een maximale maat van 2 meter, want zo lang is mijn tafel.

Ik ga alleen de witte gedeelten quilten. Simpel maar doeltreffend, het patroon komt erg mooi omhoog en tevens lijken er cirkels te ontstaan.


Het blijft een leuke frisse quilt en met het mooie weer van vandaag, krijg ik alleen maar meer zin om deze af te werken.

K-Wil-T ze
groetjes Henriette


dinsdag 29 maart 2016

Stella is een affo...

Afgelopen tijd niet stil gezeten. In gedachten al vele blogjes geschreven, maar op de een of andere manier kwam het er niet van om te schrijven.
Pasen staat hier in het teken van nieuw leven, dus het weekend ook het besluit genomen om mijn quiltdagboek nieuw leven in blazen en vaker een verhaaltje te schrijven.

Wat heb ik de afgelopen tijd dan allemaal gedaan?

Ik ben vooral bezig geweest met het quilten van de Stella. Ik ga er toch echt vanuit dat het goede weer in aantocht is en quilten als het warmer wordt is niet zo mijn ding gebleken. Met nog een Top op de quiltstapel wilde ik deze niet te veel laten groeien.

Gisterenmiddag de laatste steekjes aan de stella gezet. Met dit als eindresultaat



Tevreden met het resultaat. Of ik nog een quilt ga maken in deze kleuren. Ik denk het niet, voorlopig niet in ieder geval. Voor mij moest het een quilt worden die qua kleur mooi in elkaar vervaagde en waarin het zoeken is naar het patroon. Dat is gelukt. 

Er was gisterenavond nog wel een mate van paniek. Een nachtmerrie van elke quiltster. Ik had doorgelopen kleuren. Ondanks kleurendoekjes, fijne was wasmiddel, 30 graden was. internet raadplegen,meteen terug in de machine met vloeibare vanish. Daarna leek het al een stuk beter. Na het drogen is er nauwelijks meer iets van te zien. Hier en daar vind ik een stofje iets grijzer dan het oorspronkelijk was. Of zou het zo zijn dat dat maar schijn is.


Maar ik heb ervan geleerd dat ik in mijn quilts die bruisen van kleur en een voldoende mate van lichte stofjes steeds mooier ga vinden. De kleuren van de Antieke van Guute bijvoorbeeld. Deze is ook weer een randje gegroeid. Over de rest later meer.


feiten van de Stella:
Start: mei 2014
Klaar: maart 2016
Formaat: 140 cm x 175 cm

zondag 21 februari 2016

The Burnt is een AFFO...

Werden er vorige week nog repen gesneden voor de binding.


Zo werden vanmorgen de laatste steekjes gezet aan aan de binding en daarmee is het dan officieel. De Burnt is af. Nou ja vooruit het label moet er nog op, maar dat mag geen naam hebben.

In deze week moest er nog wel wat gedaan worden. De laatste rand met driehoeken moest nog gequilt worden. Het was misschien wat overmoedig om dat in een week klaar te krijgen. Ik heb nu dan ook zere vingers. Het fijne van de binding er al aanzetten is dat je zo tussendoor ook alvast wat kunt omzomen. Ik vind dat toch altijd nog wel een taaie klus.

Na een korte foto sessie vanmorgen, hangend aan de kast. Goh wat is deze dan nog mooier dan plat op de grond. Oh wat vind ik het toch altijd moeilijk om de juiste kleuren te vangen op de foto.


En op de plek waar deze beauty mag komen liggen.


Zit hij nu in de wasmachine. Lekker fris en schoon worden want na zolang in de handen geweest te zijn is dat wel nodig.

Dat in de wasmachine is nog wel een dingetje. Voor de applicaties heb ik gewerkt met het zijdegaren van Yli. Fantastisch om mee te werken het garen verdwijnt helemaal in de stof, maar tijdens het quilten merkte ik al dat het op een aantal plekjes aan het loslaten was. Ik heb dus alles nog eens goed gecontroleerd en nu maar hopen dat het goed blijft gaan.
Ik ben voor appliceren wel overgestapt op aurifill garen (de oranje klosjes). 

Nog even wat feiten op een rij
start: november 2012
klaar: februari 2016
grootte : 215 cm x 250 cm
Middenstuk is de vaas van de Phebe (ook van Di Ford), de rand is van Oh dear ms Tompkins.

Even genieten van deze en dan kan van de week de volgende gedubbeld worden. Dat wordt de Stella. Gelukkig is die niet zo groot.

K-Wil-T ze

groetjes Henriette

donderdag 11 februari 2016

Top Lentelien klaar...

Een van de doelen die ik me in de carnavalsvakantie had gesteld was de top van deze quilt klaar te hebben.

De carnaval is hier aan de deur voorbij gegaan. Letterlijk, de wagens komen meerdere keren per dag voorbij met de jeugd die weer naar een ander dorp gaan om daar verder feest te vieren. Maar ons vind je niet tussen de de verkleedde, hossende menigte.

Geveld door een lichte griep, gelukkig niet ziek genoeg om helemaal onder een dekentje op de bank te liggen kon ik toch nog wat steekjes zetten.

Gisterenavond werden dus de laatste steekjes gezet.


Voor de oplettende lezer en kijker. Ja het zwarte blokje zit er nog in. 
Te bang dat ik het andere blokje er niet mooi in kreeg met 8 puntjes die bij elkaar komen. De andere reden was ook dat anders de quilt wat fletser, afgezwakt werd naar mijn idee.

Een close up van de toch wel erg leuke blokjes.


Nu mag de top op de te quilten tops stapel. De turnt loopt nu toch echt op z'n eindje. Dan is de Stella aan de beurt en dan mag deze. Gelukkig maar dat de andere projecten niet in een eindfase zitten, want dat quilten is toch ook een heleboel werk.

donderdag 4 februari 2016

Lentelien...

Mijn top van de jaren 30 stofjes is tot zover gevorderd. Twee helften die nog aan elkaar moeten en dan de rand opvullen.

Ik vind hem helemaal leuk worden en een vrolijke lente - zomerquilt. De naam is bij deze dan ook gekozen deze quilt gaat Lentelien heten.

Maar er is nog een hobbeltje te nemen, of niet...

Bij het neerleggen van de 2 helften sprong me wat in het oog. Zien jullie het ook?


Er zit 1 zwart blok in, een alleraardigst stofje. Helemaal in de sfeer van de jaren 30 stofjes. Normaal doe ik niet zo moeilijk over gekke stofjes en kleurtjes bij elkaar stoppen, maar dit springt er toch wel erg uit. Of vinden jullie dat wel meevallen?

Kijk, ik heb nog 1 blok over die ik per ongeluk te veel heb gemaakt. Als ik die op de plek van de zwarte leg is dat toch wel een heel ander gezicht.

Als ik het zwarte blok zou gaan vervangen, hoe pak ik dat het beste aan? Ik ben bang dat mijn naadjes gaan loslaten, puntjes niet meer mooi bij elkaar komen en alle andere nachtmerries die een quiltster kan overkomen.

de vragen spoken door mijn hoofd
Laat ik het blok zitten?
Ga ik het vervangen?
Hoe pak ik dat aan?
Zijn mijn naden daarna nog wel sterk genoeg?

Wat zouden jullie doen en hoe zou je het aanpakken?